از حکیم دانایی پرسیدند چه چیز بشر، شما رو متعجب می کند ؟

حکیم پاسخ داد:کودکیشان!

اینکه آنها از کودکیشان خسته می شوند،عجله دارند که بزرگ شوند.بعد دوباره پس از مدت ها آرزو می کنند که کودک باشند.

اینکه آنها سلامتی خود را از دست می دهند تا پول به دست آورند و بعد پولشان را از دست می دهند تا دوباره سلامتی خود را به دست آورند.

اینکه با اضطراب به آینده می نگرند و حال را فراموش می کنند

 بنابر این نه در حال زندگی می کنند و نه در آینده.

اینکه آنها به گونه ای زندگی می کنند که هرگز نمیمیرند

و به گونه ای میمیرند که گویی هرگز زندگی نکرده اند.

از وی پرسیدند:می خواهی بندگان، کدام درس های زندگی را بیاموزند؟

او گفت:بیاموزند که آنها نمی توانند کسی را وادار کنند که دوستشان بدارند و تنها اجازه دهند که خودشان مردمان را دوست داشته باشند.

بیاموزند که فقط چند ثانیه طول می کشد تا زخم های عمیقی در قلب آنان که دوستشان دارند ایجاد کنند اما سالها طول می کشد تا این زخمها را التیام بخشند.

بیاموزند که ثروتمند کسی نیست که بیشترین ها را دارد ،کسی است که کمترین نیاز ها را دارا باشد.

بیاموزند که انسانهایی هستند که آنها را دوست دارند،

 فقط نمی دانند که چگونه احساساتشان را نشان دهند.

بیاموزند که دو نفر می توانند با هم به یک نقطه نگاه کنند اما آن را متفاوت ببینند.

بیاموزند که کافی نیست که فقط آنها دیگران را ببخشند،بلکه دیگران نیز باید آنها را ببخشند.